Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Öyle bir "şiir" olmalı,
Hayatı şiir gibi yaşamalı insan,
Hayal gibi kurulan,
Özgürce dolaşılan,
Herkesle eşit paylaşılan...
Olur bir gün,
Şiir umuttur zira,
Şair de o umudun mimarı...
Tebrikler Ali Kemal Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta