Şiirhane Şiiri - Sinan Bayram

Kapısını usulca araladım
duvarları kelimeden örülü bir yere;
ne saat vardı içinde
ne de dışarıya açılan telaş.

Masalarda yarım dizeler,
pencerelerde asılı imgeler,
bir fincan buharında
yükselip duran mısralar —
burası bir şiirhane.

Kimse yüksek sesle konuşmaz,
çünkü her fısıltı
bir kıtanın başlangıcı olabilir;
ve her susuş
tamamlanmamış bir anlam.

Raflarda eski kalpler saklı,
yıpranmış defterlerin arasında;
dokunsan
bir hatıra dökülür avuçlarına
mürekkep lekesi gibi.

Gece çöktüğünde
ışık değil dizeler yanar,
ve ben anlarım —
şair olmak bazen
sadece bu kapıdan içeri girmektir.

Çıkarken ardımda bırakırım
birkaç sözcük, birkaç nefes;
belki bir gün
başka biri bulur onları
ve yeniden kurulur
şiirhane.

Sinan Bayram