Köhne bir gecekonduda vurdum kendimi
Duvarlarında ne Che’nin resmi vardı,
ne de Deniz’in
Hiç acımadım, hiç kanamadım
gözümü kırpmadım bile
Cesedimi bulamadılar
ömrümün yıkıntılarında
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




nedense şiirlerinizden tanıdık bir hava kokluyorum..gerçekten duvarlarınızda iki resmin olmayışı sebebpsiz bir vurulma gibimi geliyor ne )))) Bu arada güzel bir anlatım sevdim.durmadan yazın..Rıfat Gürsoy
şairin hayatı ve hayata karşı duruşu sorgularken ki cümlelerinde 'che' imgesi dikkatimi çekti. yaşamsal her mekanda bulunması olağan herhangi bir nesne gibi vurgulanması, toplumun düşünsel boşluğuna çağrışımlar yapmasının dışında şiir; çarpıcı, asi, özel ve güzel:)
Gerçekten harika!!!Tebrikler Sn.Şair
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta