'Edem! ' deyip edemediğimi ettiren rüya,
Senle bir başka güzel, sende özgür bu dünya,
Lakin yazmıyor kalemim, ben de şairim güya,
Dökül artık kalemimden, dökül artık be -Naz-ım!
İsmine ses verdiğimde içimi yakan türkü,
Bizi adam saymadılar, biz sende giydik kürkü,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta