geceydi,
arsızca ıslığını çalıyordu rüzgâr.
ötelenmişliğimin hüznündeydim.
bir türkü tadındaydı yalnızlığım.
oysa;
öyle kalabalıktır ki benim içim.
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Yüreğin tutunduğu dal şiir, sığındığı liman şairse ve
türkü tadındaki yalnızlıktan beslenip doğuyorsa böylesine
güzel ve yeni dizeler, varsın sabahlar uzak, gülüşler
tuzak olsun................
sevgilerimle....................İNCİ GERMENLİLER
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta