Seninle aynı gökyüzünü paylaşmak
Cesaretlendiriyor beni
Ey yüreği güzelim ey hasretim
Gökyüzünde parlayan yıldızım gibisin
Uzansam dokunacagim kadar yakın
Bir okadar da uzagimdasim
Aslında seni sevmekten hiç vazgeçmedim
Seni unutmamak için kendimden vazgeçtim
Tutki bir duadasın
Bilmediğin bir yürektesin
Bilmediğin bir şehirdesin
Bilmediğin bir kalabalıkta kaybolmuş sun
Özledim diyecektim
Aklıma beni sevmediğin geldi
Vazgeçtim..
Aslında bu vazgeçis değil söylemeye yeltenmem bile ne kadar sende kayboldugumun ispatıdır ..
gidecek yerin yokmu senin
Neden beynimi kalbimi işgal ediyorsun
Aslında bir şehir
Bir gecebir hece yakinimdasin
Bir nefes otemdesin
Uzatsam ellerimi
Belkide benden otesin
Ama korkuyorum
Bazı yaralar iyileşmiyor aslında,
Sadece alışıyor insan…
Ve bazen unuttuğunu sandığın bir söz,
Ansızın kanatıyor eski bir izi.
Hayat da şiir gibi belki…
Her sokağında ayrı bir yara,
Hatırla sevgili en güzel günleri
Birgün olurda bana dönersen geri
Bilki seni affedeceğimi
Pişman olsanda düşman olsanda
Benim her halime muhtaç olsanda
Bilki dönersen seni af edeceğimi
Kimisi kendini susturarak gömer içine,
Bir hücre olur ruhunda;
Ne gardiyan gelir,
Ne umut bırakır ardında...
Kimi "hasta" sanılır,
Oysa sadece sevmiştir fazlasıyla…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!