Sana şiir yazacaktım, gözlerine ünlemler vurdu;
kirpiklerinden virgüller akıyordu,
yakıştıramadım hiçbir tamlamayı yüzüne..
yarım bırakmadım yine de kelimelerimi,
yanaklarından anlamlar sızarken, dudaklarında noktaladım bende..
sesinin vurgusundaki tonlamalar, uymadı hiçbir heceme
ve kaldırılmasın diye müfredattan tek bir kelime,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yan yana duran iki nokta,tek basına durmamaya yeminli!sonsuzlukla sözleşmeli..
Ben de bir Şiir yazacaktım..
İçerisinde noktanın olmadığı..
Yazamadım!
Her son'um,sonsuzlukla devam ettii(..)
Ve ona anlatamadım,
Yüreğime o noktayı atamadım..
Yüreğine sağlık,umarım birgün o tamlamayı yakıştırırsın..))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta