Oturmuş şair bahçede bir güllere bakar bir ağaçlara
Alır kağıdı kalemi, yazar diline geleni
Hanım gelir karşısına
Bir şaire bakar, birde mutfağa
Masa üstündeki bomboş tabağa
Verir veriştirir, yüzün buruşturur
Bize şiir değil, para lazım der
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta