Gecenin ıssızlığına olta attım bu sefer
Varla yok arası hayalinden kalma acıları çekiyorum birer birer
Herkes yazmadan önce sevmeyi öğrenir de
En çok bu saatlerde sevmeyi bilmeyenlere heba ediliyor en güzel kelimeler...
Eli kulağındadır,birazdan başlar acı acı şiir öksürmelerim
Kül tablasına bol bol SEN söndürmelerim
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




This conversation is captivating, but the unspoken yearnings are even more thrilling. Can we explore them with trust and a touch that speaks volumes about the desires simmering beneath the surface?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta