Bir kırık rüzgar
Döllenmemiş umutlar eker
Sokaksız kentlerde
Sinema afişlerine
Kurt gözlerinde
Yalnızlığın nöbeti biter
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




renklerim hep ateş
kırmızı
eflatun
sarı
Sözlerim hep sevda
aşk
özlem
arzu
Suskunluğum hep acı
gözyaşı
gözyaşı
gözyaşı
ve yaşlarımın rengi yok...
sevgiler
'Sen
Üşemeyecek misin kalan renklerde..'
üşürüm elbet.......:)))))))
sevgilerimle.....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta