Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiirin muhtevası şuur ağırlıklıysa elbette o en iyi dostlardan birisidir. Ama o şiir şuur-u İslamiyeden azade boş laflar veya günahlı terennümatlar sınıfına dahil şeylerse o en büyük düşmanlarımızdandır.
Hayırlı çalışmalar ve şuurlu şiirler dileğiyle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta