Gül yüzlüm,balım benim,
Seni anneciğinin kollarına,
Sevgimi özlemlerimi,kundağının arasına,
Göz yaşlarımı,
İzmir'e dönüş yollarına bırakarak,
Döndüm yuvama..
Oysa seni yıllarca beklemiştim bebeğim,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Hanımefendi
Çok duyguluydu. Tebrikler gönülden. 10 gönül defterimden.
Senden evvel gördüğüm her bebeği severdim,
Çocuk çekemem diyerek,hemen kendimi çekerdim..
Artık biliyorum bir tanem beklediğim sendin,sen..
Şimdi güzel meleğim,resminle avunuyorum,
Sekiz günlük kokunu kalbim de saklıyorum..
Sağlık, huzur ve mutluluk hayatınızın ayrılmaz birer parçası olsun.
Saygılar...
Âlimoğlu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta