Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
NE GÜZEL ŞİİR OLMAK,ŞİİR KOKABİLMEK...ŞİİR VARSA SEVGİ VARDIR,KÖTÜLÜKLER YAKLAŞAMAZ ORAYA...KUTLARIM.
IŞIK.
sevgi bulaşıcı bir hastalık
bütün bedeninizi sarmış
inşallah herkese
bulaştırırsınız.
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta