şiir gibi gidip, şiir gibi gelmeye söz vermiştik oysa
diken dikili, bu hayat yolculuğuna çıkmadan önce
ağlıyordu istanbul
sildik gözyaşlarını, sonsuza dek ağlayabilmek uğruna
zenginlik bir yana dursun; gelinlik birkaç parça perde tülü,
damatlık ise ateş külüne boyanmış beyaz kumaştı bize
aşk koru, merhem oldu, yaktı ayırdı bizi kar
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta