Kıt bir dünyada mı çoğaltıyoruz sözcükleri..
Yoldan geçenlerin eline iliştirdiğimiz mektuplarda,
gün ışığını mı kurşuna dizer, umutsuzlukları.
Basit bir hesap hatası yüzünden, tutanaklara geçti gönlümüz Şiir, deliliğin gömleği değilse! terziler kim
bize bu esvapları rüzgar biçti, kendi sütünden.
çığlımıza sarılır serçe!
halka fısıldadım sevdayı.içsiz mevzulara..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




aklını çalan güzellikleri hep merak ettim... :(
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta