BAŞTARAFINDA ÇALAN BİR RADYO
DALARSIN UCAĞI BUCAĞI OLMAYAN HAYALLERE
ALIRSIN ELİNE BİR KALEM BİR KAĞIT PARÇASI
DÖKERSİN O AN DUYGULARINI KAĞIT PARÇASINA
BAZEN TİTRER ELLERİN YAZAMAZ OLUR
BAZEN DAMLAR GÖZYAŞLARIN KAĞIT PARÇASINA
BAZEN DÜŞÜNÜRSÜN MAZİLERİ
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta