Şiir defterimi kaybettim
Aşkımı yazmıştım sayfalarına
Rüyalarımı hayallerimi dökmüştüm satırlarına
Hiç silinmeyecek kaybolmayacak bir şekilde
KENDİM yazmıştım ön kapağına
Ama kaybettim aradım bulamadım
Bir dünya kurmuştum defterime
Güneşi ayı yıldızı hep vardı
Ağaçlar kuşlar böcekler barışık
İnsanların kalbi temiz, duyguları sımsıcak
Defterimdeydi hepsi kaybettim bulamadım
Şiir defterimi kaybettim
Kendimi anlatmıştım sayfalarına
Dünyayı sorgulamıştım muhakememde
Bu defter kalacaktı ben öldüğümde
Kaybettim aradım bulamadım
Gözlere sordum gören olmamış
Kulaklara seslendim duyan olmamış
Cevap için ağızlara baktım çıt yok
Kaybettim işte yok
Aradım bulamadım yok yok yok
Şiir defterimi kaybettim
Sermayemdi
Emeğimdi
Her şeyimdi
Diyorum ya kendimi yazmıştım
Ama kaybettim aradım bulamadım
Bir tek bedenim kaldı
Bu da emanet zaten
Allah’ım sen bana yardım et
Şiir defterim gibi kaybolmasın
Tuzu biberi kalmamış bu yavan bedenim
İRFAN GİŞİ
17.12.2003
Değirmendere/Göksun/KAHRAMANMARAŞ
Kayıt Tarihi : 25.2.2009 15:58:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!