"Şiir" dedin, bir kelime fırlattın ortaya,
Ben sustum, göğsümde garip bir telaş.
Kim yazacak sanırsın, bu kalbe dair ne varsa?
Düşündüm; bu satırlar, şimdi sana yoldaş.
"Ben" dedim, bir nefeste, en büyük yeminimle,
İçimdeki tüm sözler, sana dökülsün diye.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta