Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
adımızı bağlayan
bağlacı sevdim
kalbim nicedir gebegök aynada
saçlarını tarar vişne çiçekleri
belleğim
su(r) larına kurulu
Çok beğendim. Sıradışı bir şiir...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta