ruhum sonbaharın kuru yapraklarıyla sevişirken,
kalbim kurumuş toprakla dertleşiyor.
sabahın ilk ışıkları kesiyor önümü,
gecenin haracını kesmek için.
kalemi kırık bir şair ağlıyor köşede,
önünde dize dize şiir cesetleri…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta