ruhum sonbaharın kuru yapraklarıyla sevişirken,
kalbim kurumuş toprakla dertleşiyor.
sabahın ilk ışıkları kesiyor önümü,
gecenin haracını kesmek için.
kalemi kırık bir şair ağlıyor köşede,
önünde dize dize şiir cesetleri…
teselli ediyor onu,
notasından vurgun yemiş orkestra şefi.
geceyi sana veremem sabahın bekçisi!
eğer verirsem;
kanları boşa akacak onca şiirin,
intihar edecek portresinde son birkaç notası kalmış orkestra şefi.
sana geceyi veremem,
ama gel!
sabahı yaşayalım beraber, aysın bütün günümüz.
mahallemizde yeni şiirler top oynasın, ip atlasın notalar.
şair, köşede salıncak kursun beş turu bir liradan!
şef, yırtılan kıyafetlerimizi diksin evin altındaki beş metrekare dükkânda!
gel, sabahı yaşayalım beraber!
Kayıt Tarihi : 17.5.2025 00:08:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!