Ah be yar
Yedi kere katlanmış bir kâğıt gibiyim
Daha fazla katlanamıyorum, yokluğuna
Yüreğimde ki boşluğunu bıraktığın acılar bile dolduramıyor artık
Gidecek, saklanacak, sığınacak yerimken
Şimdi yerinde yeller esiyor
Ah be yârim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta