İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ara nedir...
Şiir boyu tekrarlanan bu sözcüğün felsefi bir derinliği vardır...
Aslında ara bir araftır...
Bütün dinlerde ve Dante nin divinia commedia sında (ilahi komedya) uzun uzun anlatılan araf...
iyinin ve kötünün tam ve denk bir şekilde ortasında olmak...
Oysa ''Şiir Arası''ndaki ara'lar genelde müsbet sayılabilecek şeylerin arasındadır..
Öyleyse şairin arafı için yüzü yaşamaya ve güzelliklere dönük bir araf demek geliyor insana içinden.
Şiire ilişkin bir başka şey..
Şiirin yoğun dokusu ve sözcük tasarrufundaki başarısının altını çizmek gerek.
Tebriklerimle
Zekice yazılmış, ince bir çalışma ve yürek katılarak harmanlanmış bir örnek....Şiirlerarası kutluyorum seni Aynur....Sevgimle....
olsa olsa şimdi sana diyeceklerim bir şişe kırığı tarlası olur şiire dair. sözündeyim ben senin
:)
Dönülesi şiirlerden, hissetmek için derinden tekrar tekrar...
Es'lerinde farkındayız hayatın... Es,hayatın kendisi olduğunda, farkında bile olmayacağız. Suçları , yaşamak olanların, suç işleme hakları hep olmalıdır. Yoksa, kim farkına varır ki erguvanların, kim yeminde çiçek görür atların... Yanmasını bilenler yanmalı ateşinde tenlerin; ki, ateş ateş olduğunu bilsin, ten de ten...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta