Bu gece yine sarhoş eden anıları, yalnızlık kadehime doldurup, doldurup içiyorum. Sarhoşum ve zil zurna ağlıyorum.
Ocak dolusu yakarak geçmişi, savrulan dumanın içinde kaybolup isiyle lekeleniyor gecem.
Günlerin eteğine de asılıp, gitmek istemiyorum yarına.
Rotasız ve dümensiz gemide gibi şimdi güçsüz - umarsızım, ölümü özletiyor pişmanlığım.
Hatırlamamak için unuttu gibi yaparak;
yeminlerde ederek hatırlamıyorum diye kendi kendime,
yanıtını bulamadığım sorularla çevrili çaresizim.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta