Bu gece yine sarhoş eden anıları, yalnızlık kadehime doldurup, doldurup içiyorum. Sarhoşum ve zil zurna ağlıyorum.
Ocak dolusu yakarak geçmişi, savrulan dumanın içinde kaybolup isiyle lekeleniyor gecem.
Günlerin eteğine de asılıp, gitmek istemiyorum yarına.
Rotasız ve dümensiz gemide gibi şimdi güçsüz - umarsızım, ölümü özletiyor pişmanlığım.
Hatırlamamak için unuttu gibi yaparak;
yeminlerde ederek hatırlamıyorum diye kendi kendime,
yanıtını bulamadığım sorularla çevrili çaresizim.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta