Küçük şiirler yazdım hayat defterime.,
Uyaksız, kafiyesiz..
Sonu gelmeyen, devrik bir cümle kurdum.
Keskin noktalar attım, virgülü unuttum.
Soru işaretleri o denli çok ve cavapsız..
Bazen ani ünlemler geldi cümle sonlarıma.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
