Şiir yazanın değil, sebep olanındır ancak,
Bazı şeylere sebep olup giderken sen,
Hep semâya bakmamı istedin,
Yalnız olanların türkülerine ortak ederken beni,
Seni neler pahasına sevdiğimi bir türlü bilmedin...
Şiir yazanın değil, ihtiyacı olanındır ancak,
Ne ekmek, ne su, ne bir anne şefkati ellerimde,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
