Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Hıçkırık kokan bir gülüşle
Gülerler çoğu zaman
Acılarının ardındaki mutluluğa
Sığınmaya çalışırlar
Ki ben bilirim
Duygusal yüreğine sağlık arkadaşım sevgiler
Hayat su gibi....kabına göre şekil alıyor....tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta