parmağının uçundan düştüm tanrının
derme-çatma bir kondu misali
bir şiir sabahında ansızın
Anne kucağında öykündüm ilkin
Sonra babam muştuladı kulağıma
‘oğlum’ pardon ‘şiir’ diye
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta