Medeniyetin yok oluşuyla açığa çıkıyor içimdekiler
Her gece
Her sabah
Her gün
İçimdeki sesle ettiğim sohbetlerde zehirliyorum yalnızlığımı Etrafımdaki sesler zamanı gelip de saklandığında
Yatakların altına
Çekmecelere
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta