mehtap aydınlığı odada
yaramaz sevda kırıkları koşturur
yakarcasına
acıtıp kaçarcasına
salınıp canı dipsiz kuyulara atarcasına
kimbilir kaç elin artığını silip temizlediki yürek böyle çarçaput
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta