Senin üzüntün,
gözlerinde gördüğüm o mutsuzluk —
bıçak gibi saplanıyor
ta şurama.
"Bir şeyler yapsam," diyorum.
Umutlarını yeşertsem,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




varligimizla var olsak,yasaksiz.o sihirli degnekten bende istiyorum:)kutlarim
Umutlarını yeşertsem,
mutsuzluğunu unuttursam,
silsem tüm acılarını.
....keşke izin verilse, bütün bunlar yapabilsek....şiirlerinizde adeta kendimizi buluyoruz..çok teşekkür ediyorum,sevgiler..
eğer yanındaysan ve o bunu hissediyorsa değneğe ne ihtiyaç sevgi en kuvvetli ilaç bence şiir de sevgide yerini bulur
yasaksız.
bu şiiriniz ve diğer şiirlerinizden anladığım kadarıyla hayata güzel bakan,insanlığa önem veren birisiniz.kaleminiz hiç susmasın sevgili şair.başarılarınız daim olsun.
OOOOO buda çok güzel ve anlamlı .......
varlığımızla var olsak.......yasaksız................
Dilerim o sihirli değnek hiç ummadığınız anda elinize geçer sevgili kardeşim. Tebrikler, çok güzel bir şiirdi. Sevgiyle kalın.
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta