* Şihab Yağmurları Şiiri - Fatma Doğan

ŞİHABIN YAĞMURLARI
Şihabın zengi elleri,
Yamaçlardan kazıyıp terimi,
Süpürür kızıl tan yerini kır şakaklarımdan.
Sessiz burgulu küpeşteler devrilir
Şehrin halhallı bileğine, sen uyurken

Ben,
İsmit sürmeli pervasız denizlerde….
Seni bulma telaşında kâşif ve cüretkâr
Seni yazma telaşında acem şairim,
İki dirhem bir çekirdek olmuş ayla yıldız gökte
Gün tutulmuşta tutulmuş aşkından küsufta
İçimde serseri bir vakit debelenir sabırsız,
Adımlarımsa sabır değirmeninde dönen çark
Döndürür geceyi sabaha, sabahı akşama dek…
Haddimi aşmadan daha zaman
Dolarım boynuma sımsıkı, yalnızlık kaşkolunu
Ellerim cebimde,
Cılız Islığımda külfeti çığlık bir yük,
Yürürüm gecenin üstüne ….
Sensizliğin içinden geçen bir gemi gibi,
Yalpalanıp sağa sola dalgalarla, kör kütük
Sorarım evlerden ırak, tünek gece kuşlarına
Saçlarından bahar akan yollar, neden ıssız şimdi?
Aşk içtiğimiz kadehlerde, dudakların niye sessiz…?

Bir gölgenin ansızın çekip gidişi gibi
Sen gidince terk eder mi yağmurlar da bu şehri?
Kiraz mevsiminde gamzelerinde açan isyan,
Palazlanır mı yine
Bir dahaki bahara kadar
Kaşların iki dağ arasından çatık,
Tüketme şakaklarımdaki umudu.
Sen gökyüzüne meyyal yıldız yolcusu, ben şehtab durak
Titrek bir mum alevi gibi hatıralar yakar genzimi gecelerde
Belli belirsiz geçer şehrin duvarlarından gölgen,
Ne avutur beni ne sarar….
Kulağımda sallanan idamlık mengüç sözler
Neredesin inci mercan?
Yine başına buyruk başın,
Şaşkınım, ritmini kaybettiğimden beri aşkın …
Sen şakaklarımdayken
Gece kopkoyuydu, soyuttu gözlerinde şihab, ışıl ışıl
Deniz, parlement mavisi, başka bir boyut
Sen gidince, gider mi yağmurlar hep bu şehirden
Hani derdin ya umuttu gökkuşağı …
Ama ben unuttum gülüm, yağmurun rengini

Galiba yeşildin!...ya da yemyeşil serap
Ya da sarıydın,
Gülümserken güneşe
Hayran hayran…
Bir şövalye ruhlu yazarın nasihatiydi galiba,
Ya da bir şiirde geçiyordu hatırladığım
Ganimetti ona göre aşk,
Savaşmadan asla muzaffer olamadığın…
Zaferse, kalbin zaferiydi …
Yenilgiyse kalbin ….
Bir ince sızı gibi şakağımda taşıyorum şimdi seni,
Kül rengi bir dünyada,
Ne arar mı diyorsun gonca gül?
Acıdan bir gömlek var üzerimde
Düğmelerim bile yanlış ilikli,
Rengim kör gece,
Karardıkça karardım sen gideli,
Çehremde yamalı bir hüzün,
Güzünü kaybetmiş gözlerimde yağmur
Kırağı vurdu sen gideli, saçlarım bozkır
Ellerim cebimde, bir aşk acısı uçukladı dudağımda,
Geceye yürüyorum adım adım….
Sürüyorum geceyi, sabahın üstüne,
Şakaklarımda söküyor şafak
İnleyen nameler büküyor şehrin dudaklarını yine
Ben ıssız, şehir alabildiğine kalabalık,
Bir gramafonun yanında rastlıyorum sana,
Aynı şarkıya getirmiş ayaklarımız bizi,
Gözlerin yeni inmişti sanki yıldızlardan
Şehrin halhallı bileğine
Sıcacıktı ellerin, bir ıtır kokusu genzimde
Ve yağmur çiseliyordu,
Şihabın zengi eteklerinden şakaklarıma.
FATMA DOĞAN 01.02.2026/TURHAL