bilinmezden gelip bilinmeze giderken
açıldıkça açılıyor perdeler
kendimden kendim doğuyorum milyonlarca yıldır
karanlığı ateşle yırtarken
havva’ dan eskiyim
kara deliklerden fırlamış nebulayım
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta