Sığınak ve Çocuk
Kaçtım fahişe dünyadan
Ölüden-diriden
Kendime mavi sığınak için
Ölümsüz aydınlık için
Yas evinde
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Beynimin ormanlarında çakallar uluyordu
Gönlümün çölünde rüzgar uğulduyordu
Ben de odadan odaya geçebilirim bu çocuk gibi şimdi
o çoçuğun ne sıkıntılar, ne omnulmaz acılar çektiğinin itirafıdır alıntılanan mısralar...
böylesi duyarlı yüreği kutluyorum.. kaleminiz daim olsun tam puan + antoloji.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta