Nisyana şartlamıştım mazimdeki tüm kabahatleri,
Kendini koyacak kavi bir kabir bulamadı ezel.
-Bir nefretten başlayan sevda olmama temennisiyle-
Bu şehir yalnız ve yalnız ayakları ıslakken güzel.
Zamanın evladı değilim, göğsüm meftun uzaklara,
Bu devran ki karanlık kanat germiş tertemiz aklara.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta