İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İşte okyanus derinliğindeki bir duygunun bir hasretin bir özlemin bir arzunun isteğin bir emelin ifadesi,işte sevgi denen temel gıdanın mısralara damıtılarak kainata yüksek sesle haykırılışı bu...Sevginin en duygulu,en içi dolu,en vurucu biçimde altının çizildiğini gördüm'Sığınak'da kısacık dizelere sığdırılan muhteşem bir duygunun varlığını hissettim bu şiirde...Sanki bahar rengarenk umut mutluluk sevinç arzu istek kokan çiçekler açıvermişti 'Sığınak'da...Her mısrası değişik renklerde açıyor yüreklerde ve de her bir dize farklı bir başka bambaşka kokuyor'Sığınk'ın gönül bahçesinde...
Mısralar arasında muhteşem bir renk,şiirin bütününde de harika bir ahenk var... Kullanılan dil sade anlaşılır ve debisi yüksek bir ırmak gibi akıcı..
Bu duygu yüklü sevgi ve de umut dolu şiir bana birkaç kez okutturdu kendisini...'Sığınak'ın çok sevgili şairesini yürekten tebrik ediyorum ve gönlündeki pınardan yılın dört mevsimi kuraklık olsa da duygularını sevgilerini gece gündüz demeden şırıl şırıl mısralarına akıtmasını diliyorum...
Hürmetimle....Savaş GÜRSOY
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta