Okyanusun ortasında
Rotası şaşmış bir gemiydim ben
Sen zifiri gecemi aydınlatan deniz fenerim
Işığım oldun yolumu buldum
Şimdi bir göç başladı
Yüreğimin kıyılarından gözlerinin limanına
Sevda yükledim güverteme bin bir umutla
Çok fırtına gördü gönlüm
Paslanmaya yüz tutmuşken umutlarım
Gözlerinin ışığı kamaştırdı gözlerimi
Bırak yanaşayım yår yüreğinin kuytusuna
Senden gayrı gidecek yerim yok sığınacak limanım
Indireyim sevda yükümü
Yüreğimin yorgun güvertesinden
Gönül mahzeninde sakla beni kıyıya vuran dalgalar gibi
Usulca gözlerini kırp sen
Ben yakamozu seyre dalar gibi seyredeyim seni
Ay vedalaşıp güneş yüzünü gösterene dek.
Kayıt Tarihi : 30.1.2026 05:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bir Katre Melâl…
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!