İstanbul sokaklarında yürüyorum,sessiz ve sensiz
Her şey ne kadar basitmiş meğer,ne kadar önemsiz.
Öyle bir çığlık var ki içimde,büyüklüğü kadar sessiz.
Acılarla beslenir oldum,yaşıyorum sebepsiz.
Vurgun yemiş balıklar gibiyim,kıyıya vuran
Buradan göremiyorum o kadar uzak ki karan.
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta