İstanbul sokaklarında yürüyorum,sessiz ve sensiz
Her şey ne kadar basitmiş meğer,ne kadar önemsiz.
Öyle bir çığlık var ki içimde,büyüklüğü kadar sessiz.
Acılarla beslenir oldum,yaşıyorum sebepsiz.
Vurgun yemiş balıklar gibiyim,kıyıya vuran
Buradan göremiyorum o kadar uzak ki karan.
Beni bu güzel havalar mahvetti,
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum.
Eve ekmekle tuz götürmeyi;
Devamını Oku
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum.
Eve ekmekle tuz götürmeyi;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta