bir sonbahar akşamının....
zamansız bastıran kışında....
geceyi sarıyorum...
yalnızlık perçemimden tutmuş....
sığınacak kalp arıyorum...
titriyorum zangır zangır.....
hem bedenim üşüyor hem ruhum....
soğuk bakışlarımla karanlığı yarıyorum...
bir kuytuya sorutmuş....
kuru ekmeği gözyaşıma banıyorum....
yersiz yurtsuz bir adam gibi....
kaybolmuşum kendi içimde....
ben bu adamı çok iyi tanıyorum....
ne varsa yutmuş....
şimdi bağırıyor yanıyorum.....
için için yanarken üşümek....
ne garip bir şey....
hak ettiğimi sanmıyorum....
sevmeyi sevilmeyi unutmuş....
buna da inanmıyorum....
cezalandırdım belki de....
değersizleştim zamanla....
bir şeyi çok iyi anlıyorum....
vefasızlık beni korkutmuş....
boş kalan kareyi tamamlıyorum....
bulmacanın eksik kalan yeri....
göremedin verdiğin değeri....
çabuk inanıyor çabuk kanıyorum.....
bir de kader doğarken somurtmuş....
iyi küsmüş sanıyorum....
Kayıt Tarihi : 17.10.2024 15:28:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!