Sigaram Ve Sen Şiiri - Madu Bellaa

SİGARAM VE SEN

Gece çökerken sessizliğin üstüne...
Yalnızlığımda yine sen…
Ve birde sigaram var elimde.
Bir yanda dumanı tüten hatıralar…
Bir yanda yüreğimi yakan adın...
Her nefeste seni çekerim içime.
Dudaklarımda sigaram,
Aklımda hep seninle kalan o suskunluk.
Küller gibi dağıldım…
Yavaş yavaş tükendim…

Bir iz bıraktın ya hani…
Kalbimin tam ortasında.
Köz gibi… hala yanıyor orası.
Ne bir gülüş ne bir nefes…
Susturamıyor seni içimde.
Yalnızlığımın seferine, son sigaramı yaktım…
o dumanla beraber, seni içimden söküp atmaya çalıştım.
Ama her kıvrılan duman,
Yine sana çıkıyor Gülüm…

Her gece aynı kağıt..
Aynı tütün,
Bir çakmak sesi…
Bir iç çekiş…
Ve ardından sessiz bir keşke...
görüş günü gibi bekliyorum seni…
Kapı açılacak da,
Belki bir ihtimal… gözlerin görünecek.
Kalbim mahkûm, Yokluğuna her gün…
cezasını çekiyor ömrüm.

Sigaram yanıyor,
Ama asıl ben… kül oluyorum.
Çünkü sen gittin,
Ama yokluğun…
Ciğerlerime dolan en ağır duman.
Ömrüm dedim sana,
Adını dualarıma karıştırdım.
İçtiğim her nefeste…
Biraz daha büyüdün içimde.
Ama bil ki…
Sigaram bitince geçmiyor bu sancı…
Çünkü sen…Bitecek bir yangın değilsin içimde.....

Madu Bellaa
02.02.2026