Sırtımı yaslayınca yüce dağın yamacına
Kaç hayalini sığdırdım sigara dumanına
Elimi kaldırdım bulutları okşarcasına
Ciğerlerimi kor alevlerde yakarcasına
Kaç kadın sımsıkı sarılmıştır kocasına
Kaç erkek doyamamıştır karısına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta