Biziz memleketin eskisi,
Biziz sigaranın çıtırtı sesi.
Peçetelere, pamuklara sardık;
Gözyaşı salıp uğurladık geçmişi.
Batırmadık ama gemiyi,
Sevemedik yine yeniyi.
Çok önceden kavramıştık kuralı,
Fakat görmediler; hiç kimse olmadı oralı.
Mezara götürecek bilgiler taşıyoruz;
Biz ki Hakk’ın dergâhında yaşıyoruz…
Hani? Gitti o günler.
Bir zamanlar vardı eski dünler.
Uçmağa vardı Yunuslar…
Bir ses verirdi âlemde koskoca Nakşibendi;
Bediüzzaman’ın çizgisi, acz ile aczimendi.
Ah, boynumuza boynumuza vurdular kemendi;
Şu dünyanın sermedi.
Ey Muhammed Mustafa,
Gene de şu âlemi gönlüm sevmedi…
Kayıt Tarihi : 5.1.2026 21:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!