Ateşinle tutuşmuş sigara gibiydim
Her içime çekişimde bin kez öldüğüm
Dumanınla arş'a yayıldığım
İzmaritinle yerlerde süründüğüm
Ve en sonunda....
Hiçbir şeye değmediğini gördüğüm...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Sigara senen zehirin dumanı ancak dünya semasının atmosferine ulaşabilir İlknur hanım. O zıkkımın dumanının arşa ulaşması söz konusu değildir.
Zehir iken bütünü
İçer misin tütünü?
Sakın annen görmesin
Helal etmez sütünü!
Hayırlı imtihanlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta