Aşk dediğin, bir sigarayı içmeye benzer.. Bir ateşle başlar, yakarsın sigarayı. İlk çektiğinde içine hoş gelir tadı, baş döndürür. Ortalara doğru geldiğinde ateş, eh işte idare eder. İzmarite doğru yaklaştığında ise; acımsı bir tat verir ve dudak yakar artık.. Sevgin o yanan kağıt parçası gibi kaybolur. Hayatın o küller gibi savrulur. Sen ise kullanılmış izmarit gibi atılırsın, aziz toğrağın kollarına...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta