Istanbul Bakirkoy 7Aralik
O yankı büyüdü, odalara sığmadı,
geceyi içimizden geçen uzun bir koridora çevirdi.
Hangi kapıyı çalsak kilitler suskun,
hangi pencereye baksak vitrinde kalmış bir yaz gibi.
Ne bekledik peki, hangi işaret, hangi geçit,
kum saatinin mi durmasını, yoksa içimizin kumunun bitmesini mi?
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta