Bir oda, biraz insan, birbirinden habersiz
Savruluyoruz sıgara dumanında, rehbersiz
Bir masa, boş kadehler, sönmüş sigaralar
Ben biraz derin biraz eksiğim bu aralar
Ben dediğim ne ki? Ne biliniyor bana dair?
Bir palyaço, bir kaplumbağa, kıçı kırık bir şair
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta