Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"Kalkınan yer..."
Oturamamış belki..
Alışamamış yerine..
Ya da üstüne koymuş, artırmış..
Kalite katmış, kalitesine..
Her neyse işte..
"Boşluk kabul etmez" varlık...
Yer, gök, hava...
Dolar bir şekilde...
Sıfırdan başlar, yeni gelen..
Ya da mirasyedi gibi.. "yediden...!"
İlginçti.
Okunası, akılda kalası...
Tebrikler Naki Bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta