gözlerinin feri sönmüş
kemik torbasına dönmüş
gören der çoktan ölmüş
senin sıfır bedenin
damarlar çıkmış etinden
kemikler sayılır çitinden
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Konu olarak güzel bir noktaya değinmişsiniz.Yazıkki kapitalizm insan bedenine bile yön verip,kazanır.Dayatma ve uydurma gğrsel güzelliklerin aldatıcılığından vazgeçilerek önce insan olmanın değerini bilip yaşamalıyız.Lakin insan(tabiki bedeni de)ne kucak dolduracak bir oyuncaktır,ne kış gecelerinde soba niyetine ne de vitrin de manken...saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta