Tozlu ahşap merdivenlerden karanlık bir mahzene indim.
Uzakta bir ışık gördüm ve ilerledim.
Attığım her adımda ışık biraz daha büyüdü, o büyüdükçe ben körleştim.
Ve tok bir ses; Sen kimsin neyin nesisin burada işin nedir?
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta