Sana her gelişimde bavulumda can kırıklarımız, senli hayallerim vardı. Sıfatının gülümsemesiyle başlardı içimdeki ön adının serilişi.
Gelişi güzel harcadığımız isimlerden önce gelmeye başladı sıfatın. Oysa önce isimdik, zincirleme tamlamaları oluşturan tutkumuz vardı.
Şimdi yaralı bir ceylansın.
-İsmimin önünde yaralı ve bitmez sevgi olarak duruyorsun.
Ben bir tırtıldım, hiç kelebek olmak istemedim. Kelebek olacak vakalarım oldu ama hep tırtıl kaldım. Gün’eşinin pervanelerine takılıp aşkından ölecek günleri bekledim kelebek olmak için.
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta